Fortuna Ne Anlama Gelir?
Bazen hayat, beklemediğimiz anlarda, alışmadığımız bir şekilde karşımıza çıkar. Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, bir anı hatırladım. Her şey bir anda başlasa da, sonrasında uzun süre aklımdan çıkmayacak bir anlam kazandı. O an, hayatın bana ne sunacağını, ona nasıl tepki vereceğimi tam olarak bilmediğimi fark ettiğim anlardan biriydi. Fortuna, o an içimde ne olduğunu anlatan kelime oldu.
Fortuna ne anlama gelir, diye sorarsanız, ilk önce Roma’daki kader tanrıçasının adını hatırlarsınız. Fakat, bu sadece kelimenin akademik tanımıdır. Bir kelimeyi bir duyguyla bağdaştırmak, onu sadece anlamından değil, yaşanmışlıklarımızdan almak bence daha doğru. Fortuna, bazen şans, bazen de ne zaman karşımıza çıkacağı belli olmayan bir güç olabilir.
Kayseri’de Bir Gün
Bir sabah, Kayseri’nin o tipik soğuk havası, beni yine dışarıya adım atmaya zorladı. O sabah, evden çıkarken, şehre dair herhangi bir şey beklemiyordum. Kayseri’nin düzenli caddeleri, taş binalar, arabaların ardı arkası kesilmeyen gürültüsü bana her zaman huzur verirdi. Fakat o gün farklı bir şey hissettim. O kadar çok kaybolmuş hissediyordum ki, her şeyin ne zaman ve nasıl değişeceğini anlamakta zorlanıyordum. Bu kaybolmuşluk hissi, aslında hayatımda bir boşluğu hissetmemle başlamıştı. Bir şeylerin eksik olduğunu fark ettim.
Düşüncelerim, duygularım birbirine karışıyordu. Belki de “Fortuna” dediğimiz şey, o anki karışıklığımdı. Bir şekilde hayatımı düzenlemek, bir denge kurmak istiyordum ama adım attıkça, her şey daha da karmaşıklaşıyor gibi hissediyordum. Tam o sırada, adımlarımın hızlandığını fark ettim. Sanki bir şey beni içeri çekiyordu. Bir şans, bir fırsat… Kendimi bir an için şansa güvenmeye başlamak üzere buldum.
İçimden Gelen Güç
O an, Kayseri’nin soğuk havası yavaşça içime girmeye başladı. Gözlerimi yoldan ayırıp, biraz soluklandım. İnsanların birbirine gülümseyerek baktığı, ama kimsenin kimseye dokunmadığı bir şehir Kayseri. Herkes kendi dünyasında, ama ben o gün bir yabancı gibiydim. Kayseri’yi terk etmek istemedim, ama aynı zamanda burada bir şeylerin beni beklemediğini de biliyordum. O an, Fortuna kelimesi aklıma geldi. “Şans” mıydı, yoksa “kader” mi? Ya da belki her ikisi birden.
İçimde bir gücün, içsel bir kuvvetin yükseldiğini hissediyordum. Bir şeylerin ters gitmesi, yeni bir fırsata yol açabilir miydi? O eski inancım geldi aklıma; “Ne olursa olsun, iyi bir şey çıkacaktır.” Sadece zamana güvenmekti tek yapmam gereken. Kayseri’nin soğuk havasına aldırmadan yürümeye devam ettim. Adımlarım ne kadar hızlıysa, kalbim de o kadar hızlı atıyordu. Ne olursa olsun bir şeylerin değişeceğini içimde hissettim. Fortuna, belki de bu hissiyatı anlatıyordu.
Bir İhtimal: Fortuna ve Kaybolan Duygular
O gün, kaybolan duygularımın ardında, gerçekten istediğim şeyleri aradığımı fark ettim. Kayseri’nin caddelerindeki insanlar, binalar, arabalar, hepsi hep aynıydı. Ama içimdeki boşluk gitgide büyüyordu. Herkesin kendi hayatını yaşadığı bir şehirde, bazen insanın yalnız hissetmesi çok kolay olabiliyor. Belki de şans dediğimiz şey, yalnızca ruh halimizle, içsel dünyamızla ilişkilidir. Bazen ne kadar dışarıya bakarsanız bakın, içeriye göz atmak, duygulara yoğunlaşmak gerekir.
Bu kaybolmuşluk hissiyle biraz daha derinleşmeye başladım. Kayseri’nin soğuk rüzgârı, başımı döndürse de, asıl sorum şuydu: “Gerçekten şansım nerede? Acaba içimdeki boşluğu nasıl doldurabilirim?” Sanki o anda bir şeyler yerine oturdu. Belki de hayat, içindeki o boşlukları fark ettiğinde, fırsatları sana sunuyordu. Fakat buna inancım kırılmaya başlamıştı. Şansa olan inancım, yıllar içinde incelmişti. Hala şansımın olabileceğini düşünüyor muydum? O gün, hayatıma farklı bir şeyin girmesini beklemem gerektiğini hissettim. Bazen beklemek, en iyi çözümdür.
Fortuna ve Sonraki Adımlar
Bir hafta sonra, hayatımda beklenmedik bir şey oldu. Tanıştığım biriyle, hayatın bir başka yönüne, daha önce hiç görmediğim bir pencereden bakmaya başladım. O anda fark ettim ki, Fortuna sadece bir kelime değildi. O, bir kişiyi, bir anı, bir durumu anlatıyordu. Her şeyin sıfırdan başlayabileceği bir an vardı. Kayseri’nin sokaklarında kaybolduğum o günün sonunda, doğru olanı bulduğumu hissettim. Fortuna, içimdeki bir umut ışığıydı. Belki de hayat, her zaman dilediğimiz gibi gitmez. Ama bu, yolun sonunda yeni bir anlamın doğmayacağı anlamına gelmezdi. O zaman düşündüm; belki de kaybolan her şeyin arkasında yeni bir keşif vardır.
Fortuna, şimdi benim için bir kelimeden daha fazlası. O, bir şans, bir fırsat, belki de kaderin beni yönlendirdiği bir işaret. Her adım, her duygu, her değişim aslında bana bir şeyler öğretiyor. O gün, Kayseri’de kaybolan duygularım, içimde bir boşluk yaratsa da, sonunda bir anlam buldu. Şansı beklemek, hayatın verdiği fırsatları görmek için ne kadar sabırlı olacağımızı bilmek gerek. Belki de gerçekten şans, biz fark etmeden, bizi şekillendiren duygularımızda gizlidir.
—
Sonuç olarak, Fortuna kelimesi, sadece bir tanrıça değil. O, bazen yolda bir yabancı, bazen de içimizde bir güç olabilir. Fakat şans ve kader, yalnızca kendimizi doğru anlamaya başladığımızda, yaşamımıza yön verebilir.